Сөртә алмадым, әнкәй, күзләреңне
Яз кайтмасак, көзен кайтырбыз дип,
Әнкәйгә кул биреп тормадык.
Үзебез дә белми, туган җирдә
Соңгы җырыбызны җырладык.
Яз кайтмасак, көзен кайтырбыз дип,
Әнкәйгә кул биреп тормадык.
Үзебез дә белми, туган җирдә
Соңгы җырыбызны җырладык.
Сугыш бетеп күпме еллар үткән,
Әле һаман сызлый яралар.
Сөйгәннәрен көтә тугры кызлар,
Ә улларын көтә аналар.
Пар кантлар җилдә каерылды,
Ялгызлыкның беләм салкынын.
Сезнең өчен саклап яшимен мин
Гайлә үчагының ялкынын.
Кушылмаска юллар аерылды.
Сүнде соңгы өмет чаткысы.
Эчтән генә моңсуланган чагым
Хәтерләтеп ялгыз аккошны.
Яшьлегемә кайтып киләм,
Хисләрдән җырлар уреп.
Су буенда — ялгыз талым,
Шатланыр инде куреп.
Бала чакта, зәңгәр күккә карап,
Бармы синең уйга батканың?
Төрле сүрәтләргә керә-керә,
Зәңгәр күктән болыт акканын
Бармы синең карап ятканың?
Туган җирең Идел буе,
Һәр телнең бар Туган иле.
Туган җирләр кебек назлы,
Җырдай моңлы татар теле.
Дивана мин, дивана,
Дөнья белән куанам (юанам).
Дөнья минем — үз өем,
Дөнья моңы — үз көем.
Күңелемдә сер йөретеп,
Үчләр саклый белмимен.
Бар кешеләр миңа әйбәт,
Начарларын күрмимен.
Салкын җилләр ачып яба
Урам капкасын.
Ачып яба, эленмәгән аның келәсе.
Балам кайтыр бүген диеп,
Бәлки кайтыр төнен, диеп,
Яна сизгер ана йөрәге.