Соңлама, кил инде (беренче вариант)
Ак чәчәк ата балан,
Күмелгәч гөлгә алан.
Яшь йөрәк ешь тибә,
Искән җилләр миңа:
«Сөйгәнең килә», — дисә,
Ак чәчәк ата балан,
Күмелгәч гөлгә алан.
Яшь йөрәк ешь тибә,
Искән җилләр миңа:
«Сөйгәнең килә», — дисә,
Син йөргән юлларга быел да
Май ае чәчәкләр китерде:
Сине бит кайтыр, дип уйлый ул,
Миңа да кайтырсың шикелле.
Һаваларда оча ике аккош,
Каурыйлары җиргә коела.
Янып сөйсәң, күңел канатлана,
Мәңге талмас кебек тоела.
Сокланалар миңа карап дуслар,
Ямь табасың диеп тормыштан.
Шат яшәргә сездән өйрәндем мин,
Шаянлыгым минем тумыштан.
Күз сирпеп карар хәлем юк
Бәгырь тарафларына,
Ул гына килеп чагыла
Минем карашларыма.
Алып кил миңа язның,
Чәчәкле алсу таңын,
Мәхәббәтнең сафын,
Энҗеләргә хасын,
Алып кил миңа тагын.
Онытылам Идел буйларында
Уйлар дулкынына күмелеп,
Язгы күкрәү булып,
Идел кебек тулып,
Йөрәгемә килеп кердең син,
Язлар килгән-киткән,
Гомер синсез үткән,
Моңарчы соң кайда йөрдең син?..
Сызылып киткән кара мыек, —
Әллә каралта микән?
Мыек астыннан елмая,
Әллә ярата микән?
Ак пароход йөзеп килә
Агыйдел буйлап кына.
Гомеркәем үтәр инде
Гел сине уйлап кына.