Яшәсен кияүләрем
Биш бөртек кыз үстердек без:
Берсеннән-берсе чибәр!
Һәрберсе кашыкка гына
Салып йотарлык, диләр!
Биш бөртек кыз үстердек без:
Берсеннән-берсе чибәр!
Һәрберсе кашыкка гына
Салып йотарлык, диләр!
Сөйгәнемә читек эзләп,
Урап кайттaым Арчаны.
Рәхим итеп ал пар читек
Аллы-гөлле парчалы.
Иделем, гел сиңа ашкынам,
Дулкыннар атылган ярыңа.
Ашкынам, сөенәм… Ә кайчак көенәм,
Тынгылык табалмыйм җаныма.
Гармун көйләрен ишетсәм,
Утырмыйм кул кушырып.
Үзем дә җырлап җибәрәм
Гармунчыга кушылып.
Чулпан калка, ал таң ата.
Таң Гөлсемне уята
Гөлсем таңнан кырга барып,
Ай-урагын уйната.
Газиз әнкәй, синең истәлеккә
Утырттым мин миләш агачын.
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Оныталмыйм җылы карашың,
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Таң нурыдай якты карашың.
Агыйделкәй ак микән,
Бездән бик ерак микән?
Хатлар саен сөям диеп
Язулары хак микән?
Син күптән түктең себереп
Искелекнең чүпләрен.
Совет еллары чорында
Чәчәк аттың, Чүпрәлем.
Җем-җем итә чыклар таңда
Бизәп мул кырны.
Иркәли Казан каласын
Идел дулкыны.
Далаларым, сезгә карап дулкынланам,
Мин бит күпме язлар ямен күргән чабан.
Җырлап киләм домбра чиртеп ат өстендә,
Яшьлек дәрте янып тора шат йөземдә.
Уа малым, әй ширкенай,
Җәйләүләрем иркен, бай!