Шәҗәрә
Җиде буын бабамнарның
Исеме югалмасын.
Зур бабамнар тырышыплар
Төзегән шәҗәрәсен.
Кемнәр-кайчан туган-үлгән,
Кайсы гасыр яшәгән,
Барысын да тарих итеп
Ак кагәзьгә теркәгән.
Җиде буын бабамнарның
Исеме югалмасын.
Зур бабамнар тырышыплар
Төзегән шәҗәрәсен.
Кемнәр-кайчан туган-үлгән,
Кайсы гасыр яшәгән,
Барысын да тарих итеп
Ак кагәзьгә теркәгән.
Әҗәл сәгатьләрең килеп җитеп,
Тәкъдирләрең көнең санаса,
«Дөрес яшәлгәнме гомерләр?» дип,
Күңелләрне сагыш-моң баса.
Бар яхшылык, бар яктылык
Бары тик әнкәйләрдән.
Саклый аналар догасы
Каза һәм бәлаләрдән.
Әнкәйләрнең фатыйхасы —
Юлларда олы ярдәм.
Әнкәң аяк асларында —
Оҗмах ишеге, Адәм!
Зәңгәр күктә тимер кошлар
Җанны телеп нигә оча?
Болытларда югалсыннар,
Кайгыларны яңартмыйча.
Кышкы көндәй кыска гомер.
Сиңа да — бер, миңа да — бер.
Бер гөнаһсыз сабыйларны
Ник үзенә алгандыр гүр?
Хәсрәт килсә йорт илеңә,
Кайгылардан чәчкә сулыр.
Күз яшьләреңне сөртүче,
Юатучым җырым булыр.
Сөйләреңне сөйләрсең син
Сөяреңме сөярсең.
«Каф таулары биек», димә,
Хәтта күккә менәрсең.
Кеше аягы басмаган
Ком-чүлләрдә, сазларда
Тимер өзәр шәп егетләр
Көн-төн юллар салалар.
Кем оекта, кем кыекта
Саклый тапкан акчасын,
Беркөн җирдә төзермен дип,
Гүзәл оҗмах бакчасын.
Акчаның милләте булмый.
Акча — акча инде ул.
Хәләл тапкан акчаңның син
Һәр тиененең кадерен бел!
Мең эшләрдән арып-талып,
Күңел сораса дәва,
Мең чирләрдән арындыра
Таза су, чиста һава.
Ризыкларның муллыгыннан
Хәтта күзләр камаша.
Үзеңне бик шәп тоясың
Тәмле пилмән ашасаң.