Җырлыймын мин
Елап тусам да мин, җырлап үстем,
Җырлап яшимен әле бүген дә.
Чәчләремә кырау чәчелсә дә,
Кырау кунмас минем күңелгә.
Зәйнәп Биишева
Күңелемдә җыр ургыла (Җырлап алыймын әле)
Бүген кояш та бик көләч,
Кар да җилбәзәк кенә.
Күк тә зәңгәр. Кыш тимәссең,
Җил дә тик җиләс кенә.
Миләш (беренче вариант)
Без үстергән миләш
Һаман бөдрә, көләч,
Яфрак яра, яфрак — син киткәч.
Аңламыймын һич, һич —
Яфрак яра ничек,
Ничек яфрак яра син киткәч?
Гүзәл җыр кебек
Хәтеремдә: ул көн аяз иде,
Күкрәп үскән иде чәчкәләр.
Шаян карашларың йөрәгемә
Мәхәббәттән гөлләр чәчтеләр.
Нигә? (беренче вариант)
Нигә күрдем, нигә яраттым мин,
Нигә күңелемне яуладың?
Нигә синең моңсу күзләреңнән
Күзләремне ала алмадым?
Алтын балдак (икенче вариант)
Исеңдәме, сөю билгесе, дип
Алтын балдак бүләк иткән идең.
Күзләреңне төбәп күзләремә
Йөрәгемне әсир иткән идең.
Минутларым
Ялгызлыкта узган минутларым,
Җан өшеткеч бозлы кар сымак.
Син янымда булсаң, көз дә, кыш та
Гөл-чәчәкле, нурлы яз сымак.
Дан җырла, шагыйр!
Буе талдай, йөзе айдай, җир сылуы.
Йөрәккә ут кабындыра көлүе.
Күзләреннән, йөзләреннән балкып тора аның
Йөрәгендә якты уйлар йөрүе.
Җыр яратам
Җыр яратам, ярсып бер җырласам,
Канатлам, күккә ашам мин.
Туган җиргә шатлык — бәхет яулап,
Ал таң булып, сызылып атам мин.
Туган телем
Моң чишмәсе сандугачтай җырчы да син,
Сыгылма бил тал чыбыктай нәфис тә син,
Аллы-гөлле гөл-чәчәктәй назлы да син,
Эй, илһамлы, эй, хөрмәтле туган телем!
