Җырга салып хат җибәрәм….(Басыйр җыры, Тормыш җыры)
Җырга салып хат җибәрәм Фатыймам
Җыр сөюче дусларымның артыннан,
Бик ерак-ерак җирләрдән,
Ут-эчендәге илләрдән,
Өзлеп сәлам сиңа, картыңнан.
Җырга салып хат җибәрәм Фатыймам
Җыр сөюче дусларымның артыннан,
Бик ерак-ерак җирләрдән,
Ут-эчендәге илләрдән,
Өзлеп сәлам сиңа, картыңнан.
Язлар, җәйләр үтеп киткән,
Сизмәдең көз җиткәнен.
Юләр яшьлек егет чагын,
Гомерләрен үткәнен.
Кеше килгәч якты дөнъяга,
Күктә бер йолдыз кабына.
Минем дә йолдызым
Яктырта юлымда.
Ул тора язмышым сагында,
Көч бирә арыган чагымда,
Туры юл күрсәтә адашып калганда.
Күңелем моңнарга тулганда.
Бу дөньяда күпме үкендем мин,
Тәүбә кыла-кыла үкендем.
Баш китсә дә үкенмәстәй идем,
Үкенмәдек инде ул көнне.
Кар өстендә калган әремнәр,
Чыдам, түзем көннәрем кебек.
Кар астында өмет, өмет умырзая,
Яши язлар килгәнен көтеп.
Яшьлек гомер мизгеленең
Язгы ташкыны.
Аккан судай гомер үтә,
Кала юшкыны.
Тормышның һәр мизгеленең
Тәмен белешик.
Авырлыкларны җиңик без,
Уйнап көлешик.
Мизгелләрен санап елларымның
Үтәсең дә, гомер, үтәсең.
Үтүенә үкенмәс тә идем,
Яшьлегемде алып китәсең.
Хәлләрегез ничек дидем,
Уйнап әллә, шаярып?
Сер бирергә һич җыенмим,
Яшимен гөрләп, янып.
Булган шундый заманалар,
Шундый чиста чак булган.
Егетләр батыр булган.
Кызлары тыйнак булган.
Бабаң чакырган чагында,
Әбиең килә алмаган,
«Мин сине хочу, җаным», дип,
SMS җибәрмәгән.
Тусам әгәр бу дөньяга тагын бер кат,
Елап түгел туар идем, җырлый-җырлый.
Ялан тәпи кыяр урлап йөрер идем,
Әткәемнең әрләүләрен тыңлап тормый.