Бер җырлап узам әле
Нигә син булмадың икән
Яшьлегем таңнарында?
Икәү бергә менәр идек
Мәхәббәт тауларына.
Нигә син булмадың икән
Яшьлегем таңнарында?
Икәү бергә менәр идек
Мәхәббәт тауларына.
Сабый чактан күңелләргә кергән
Әнкәемнең моңлы тавышы.
Безгә багышланган бар гомере,
Безгә арналгандыр язмышы.
Без бүген җыйдык дусларның
Иң якыннарын гына.
Бүләк итәбез җырларның
Иң матурларын гына.
Шатланам дуслар булганга,
Алма бишкә бүләрлек.
Баш катканда киңәш сорап,
Эч серләрен сөйләрлек.
Мәхәббәтем кала,
Ерагая ара,
Йөрәккәем һаман янармы?
Яшьлек үтеп бара,
Күңелләрдә яра —
Гомерлеккә шулай калырмы?
Язгы ташкын ярларына кайткан,
Сары сагыш кергән урманга.
Күңелләрдә ташкын, йөрәктә дәрт,
Син булганга, сөю булганга.
Син елмаеп бер карасаң,
Көз әйләнә ямьле язга.
Сине күрсәм, дөнъя тула,
Яктылыкка, моңга, назга.
Күңелкәем канатланды
Сине тәү күргән чакта;
Хәзер яна йөрәккәем
Уйлаcам синең хакта.
Хыял канатларың берүк
Талмасын инде.
Күңелләрне сары сагыш
Алмасын инде.
Сандугачның гомерләре
Моңланып үтә икән.
Ник моңлылар бу дөнъяда
Бәхетсез була икән?
Сандугачым бергә сайрыйк,
Дөнъялар моңга тулсын.
Безнең йөрәк моңнарыннан
Өр-яңа җырлар тусын!