Әгәр сине очратмасам
Әгәр сине очратмасам, яратуның
Нинди икәнен белмәс идем.
Әгәр сине очратмасам, мин үлгәнче
Беркемне дә сөймәс идем.
Гөлүсә Шаһбан
Җир йөзендә барлыгыңны белү җитә
Син булсаң да янәшәмдә, булмасаң да,
Үтә икән гомеркәйләр, барыбер үтә.
Кайвакытта бик бәхетле булыр өчен
Җир йөзендә барлыгыңны белү җитә.
Юри генә
Мин бит сине юри генә, юри генә яраттым,
Юри сиңа күзләр кысып, мин үземә караттым.
Сине өзелеп сөйгәннәргә юри генә үч итеп,
Юри сине яраттым да, хәзер булмый һич китеп.
Хатлар яздың
Хатлар яздың миңа…
Сыздың, боздың…
Гомереңнең бик кечкенә, гомернең бер өлешен….
Син барыбер, син барыбер минем белән уздың…
Син минем иң соңгы сөюем
Ни генә булса да арада,
Син минем ин соңгы сөюем,
Син минем ин соңгы мәхаббәт,
Иң соңгы януым, көюем…
Бер пәп итеп үпкәннән
Кем иркәли чәчләремне
Җилме, әллә син микән?
Уян, бәгърем, уян, дип
Эндәшүчем син икән.
Безнең иртәбез башлана
Тәмле чәй һәм коймактан.
Бүген дә сине йокыңнан
Коймак исе уяткан.
Сиксән биш тулганда
Кайчанда бер миңа да бер 85 яшем тулса,
Озын кара чәчләремә ап-ак бәсләр кунса,
Атлаганда бөкерәеп, таянып таякларга,
Иртән азапланган чакта басалмый аякларга.
Йомшак ипи кисәген чәйгә манып эчкәндә,
Яшьлек җүләрлегем диеп исемә төшергәндә.
Күңелдә яшәү нуры инде сүнәм дигәндә,
Күзләремә җан кисәгем җен булып күренгәндә.
Бүген, бәлки, соңгы көн диеп, йоклап киткәндә,
Кайчан да мин бер уйлармын 85-кә җиткәндә.
Бәхетле булырга беркайчан соң түгел
Чәчләрне узганнар бәс булып сарса да,
Буыннар кайчакта арыса-талса да,
Һәрвакыт яшь булып калыр күк бу күңел,
Бәхетле булырга беркайчан соң түгел.
Әгәр яңадан тусам
Тусам әгәр бу дөньяга тагын бер кат,
Елап түгел туар идем, җырлый-җырлый.
Ялан тәпи кыяр урлап йөрер идем,
Әткәемнең әрләүләрен тыңлап тормый.
Әйткән сүз
Уйнап кына әйткән сүзләр бар,
Уйламыйча әйткән сүзләр бар.
Уйлап, ләкин чынлап әйткән сүзгә
Тешне кыса-кыса түзгән бар.
