Әбиләр чуагы
Бу нинди көз инде:
Сызлан да түз инде,
Сагын да түз инде, уйласаң,
Җөйлөрңең гөлләрен,
Бәхетле көннәрен
Бер кайтып, һай, кире буйласаң!
Бу нинди көз инде:
Сызлан да түз инде,
Сагын да түз инде, уйласаң,
Җөйлөрңең гөлләрен,
Бәхетле көннәрен
Бер кайтып, һай, кире буйласаң!
Туган көнең синең бүген, әби,
Җыелыштык тагын яныңа.
Еллар төсен алган күзләреңдә
Бар дөньяның гаме чагыла.
Көзен киткән сыерчыклар, әнкәй
Быел язын кабат кайттылар
Бакчабызда алмагачлар, әнкәй
Тагын ап-ак чәчәк аттылар
Әйдә, иптәш, кушыл безнең җырга,
Канатлы җыр ярсып-ярсып очсын еракка.
Киң урманнар, Идел тугайлары
Күкрәп китсен дәртле тавышка.
Бер ялгызың калып, башың кырын салып,
Гармуныңны-дускаеңны уйнатасың, әткәй.
Синең белән бергә җиһан уйга чума,
Җанны кузгатасың, елатасың, әткәй.
Сихри төнлә, айга карап,
Думбраңны чиртәсең.
Күңелләр дә туган серне
Кыллар аша әйтәсең.
Кайгылар да баса алмас иде
Йөрәгемдә ташкан шатлыкны,
Көн саен берәр кыз белән
Таныша кайберәүләр.
Мәхәббәт эшендә шулай
Ярыша кайберәүләр.
Алма бакчасына төштем…
Егет булганга күрә.
Күрше абый йоклап ята,
Матур төш күрә-күрә.
Бакчаларга төшкән идем,
Алмалар өзәм диеп.
Пешкән алмалардай матур
Гүзәл кыз торган көтеп.
Минем йөргән юлларымда
Бурап яуган кар әле.
Кар өстендә учак ягып
Көтәр дуслар бар әле.
Колач җәеп каршыларга
Җан дусларым бар әле.