Сөю хакы
Яшьли кавышалар гашыйк ярлар,
Сөю тәхетендә кемнәр юк!
Тик шулай да гомер көзләренә
Парлап килгәннәргә тиңнәр юк.
Яшьли кавышалар гашыйк ярлар,
Сөю тәхетендә кемнәр юк!
Тик шулай да гомер көзләренә
Парлап килгәннәргә тиңнәр юк.
Ямьле җәйдә тугангамы,
Җәйләр килсә, яшьним, тереләм,
Яши башлыйм өр-яңадан,
Яфрак туган кебек бөредән.
Таң нурларын кушып тараганга,
Толымнарың булды микән озын.
Таңда чишмәләрдән су китергән
Авыл кызы бит син, авыл кызы.
Бер ялгызың калып, башың кырын салып,
Гармуныңны-дускаеңны уйнатасың, әткәй.
Синең белән бергә җиһан уйга чума,
Җанны кузгатасың, елатасың, әткәй.
Әти ясаган кабада
Җеп эрлим җырлый-җырлый.
Кулымда әни орчыгы
Әйләнә зырлый-зырлый.
Әниемнең ал күлмәген киеп,
Бөтереләм көзге каршында.
Нинди хатирәләр саклыйсың син?
Сер булмаса, сөйлә барсын да.
Рәнҗетмикме әнкәйләрне,
Хат язганчы кайтып килик.
Күчтәнәчләр юллаганчы
Бер күрешеп, хәлен белик.
1. Сабый чактагыдай, иркәләнеп,
Алларыңа башым салыймчы?
Үзем күптән әни булсам да мин,
Нәни кызың булып калыймчы?
Бәхеткәйләр сагындырып кына
Шакый, диләр, өйнең ишеген.
Белгән догам укып эчтән генә,
Өй түремә элдем бишегең.
Дугаларга чиккән сөлге бәйләп,
Моңлы кыңгыраулар чыңлатып,
«Авыл көе»н җырлап чыгып киттем,
Унсигезем калды озатып.