Ашкыну (беренче вариант)
Кояшлы язлар килә, нур беләк тула дөнья,
Әйләнеп бозлар дулкынга, чабалар ярга.
Агачлар яфрак яра, кошлар коралар оя…
Шулчак йөрәк җилпенеп, күңел ашкына кая?!
Кояшлы язлар килә, нур беләк тула дөнья,
Әйләнеп бозлар дулкынга, чабалар ярга.
Агачлар яфрак яра, кошлар коралар оя…
Шулчак йөрәк җилпенеп, күңел ашкына кая?!
Ага чишмә җырлап,
Белми талачагын…
Чишмә җыры төсле
Булсын балачагым.
Көн саен берәр кыз белән
Таныша кайберәүләр.
Мәхәббәт эшендә шулай
Ярыша кайберәүләр.
Нәрсә булды йөрәгемә,
Сөйми, көнләми иде.
Ут йоткан чакларымда
Болай дөрләми иде.
Җәйге урман аланында
Нигә мине очраттың?
Нигә мине әкияти
Үги кызга охшаттың?
Нигә, әй, адашмадым
Синең генә йөрәктә?
Бергә җыйган җиләк кагы
Ачы булды бигрәк тә…
Туган калам син!
Казан, сиңа мин гел табындым.
Чакырганда син
Кош булып канат, әй, кагындым.
Сагындым мин гел,
Ашкындым сиңа, и Казаным!
Җаным синдә гел,
Синдә — юл башым, юл азагым.
Ай нурында икәү су кердек,
Кул тотынып ярдан сикердек.
Колач җәеп җиңдек дулкынны.
Хәтерлисең микән ул төнне?
Якты кояш, кояш сине күрә,
Чәчләреңне назлый җилләр генә.
Кояш, җилләр юл күрсәтеп,
Очраштырмый безне җирдә нигә?.
Кешелеккә яз китергән таңның
Яктысында синең йөзне күреп,
Актарылып Идел ташыган күк,
Мәхәббәтем алды тулы ирек…
Туй күлмәге кигән таллар,
Бизәнгән урамнары.
Кочагына алды безне
Мәхәббәт бураннары.