Ничек бармын, шулай ярат
Таны мине үзең генә,
Аер төн карасыннан.
Карашымны әзләп тап син,
Мең күзләр арасыннан.
Таны мине үзең генә,
Аер төн карасыннан.
Карашымны әзләп тап син,
Мең күзләр арасыннан.
Нинди матур безнең тын бакчалар,
Гөлчәчәкләр бигрәк ягымлы;
Мин шуларга карап өзелеп сагынам
Яшьли сөйгән гүзәл ярымны.
Бәхет кошы кунган иңегезгә
Күзегездә шатлык нурлары
Ике йөрәк бергә кушылганда
Башланганда гомер юллары
Никах бит ул укыла күкләрдә
Кавыштыра сөю сукмагы
Алып барсын бәхет илләренә
Мәхәббәтнең олы юллары
Тормышымны үзгәртерлек итеп,
Гашыйк иттең мине үзеңә.
Әткәй-әнкәй фатихасы белән
Билгеләдек никах көнен дә.
Нәрсә булды безгә, әй дускаем,
Ни аерды безне, аңламыйм?
Айрылышты уйлар, ераклашты юллар,
Ну сорауга җавап табалмыйм.
Ник очрадың кабат юлларымда
Онытылып барган чагында?
Елмаюың нигә бүләк иттең,
Наз өрмәгәч керсез җаныма?
Нинди генә җилләр иссәләр дә,
Сине йөрттем йөрәк түрендә,
Кошлар кебек очып кайттым менә
Бары сине, сине күрергә.
Аерылганда сөйләштек бит, иркәм
Гөмер юлын бергә үтәргә.
Күрешүнең изге минутларын
Теләмәдең нигә көтәргә.
Ник китәсез, кызлар, авыллардан
Егетләрне ялгыз калдырып?
Нинди бәхет чишмә буйларыннан
Бер әйләнсәң кичен пар булып.
Каен басмаларга басып,
Чиләгеңә су алдың.
Сине генә сөям, дидең,
Ятлар белән чуалдың.
Киек казлар оча (кайткач) каңгылдашып,
Серләшәләр күреп бер-берсен.
Мин дә кайтам әле сезнең якка
Саг(ы)нуымны шуннан белерсең.