Янар чәчәк (икенче вариант)
Янар чәчәк булып ачылдым.
Җәй уртасы үткән түгелме?
Көлемсерәп, кояш яктыртты
Ай күрмәгән күңел күгемне.
Янар чәчәк булып ачылдым.
Җәй уртасы үткән түгелме?
Көлемсерәп, кояш яктыртты
Ай күрмәгән күңел күгемне.
Утырып карамадым…
Күрешербез дип күземне
Тутырып карамадым.
Сызылып таң атканда…
Бер күз сирпеп карау җитә
Өзелеп яратканда.
Урманнарга барсаң уйлы чакта,
Каеннарны, зинһар, елатма.
Дусларың да сынар, дошманың да,
Имән кебек нык бул, сынатма.
Сез сораган җыр яңгырый
«Күңел» дулкыннарында.
Ут өстәгез, янсын йөрәк
Сөю ялкыннарында.
Гөлбакчага кермим инде,
Гөл чәчәге сулгандыр.
Сөйгән ярым ятка калды —
Күрәчәгем булгандыр.
Җырлый-җырлый дуслар таптым
Җыр сөя торганнарын.
Ачык йөзле, киң күңелле,
Сер сыя торганнарын.
Зинһар өчен, күзләремә карап,
Бәхетлеме син, дип сорама.
Бәхетле, дә диеп әйтә алмам,
Бәхетсез, дә диеп юрама.
Урман төшкән сагышларга,
Көзнең сулышын тоеп.
Усак җиргә келәм җәйгән,
Төсле яфраклар коеп.
Ташлап китүләрең микән,
Таптап китүләреңме?
Шушы китүләрең белән
Ялгыз итүләреңме?
Бер тапкыр күргәч тә сине, көләч йөзеңне
Кыенсындым, әйтә алмадым, сөю сүземне
Күз алдымнан югалганда уфтанып калдым,
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым.