«Сәбәбен тап»
Сәбәбен тап, күңелем так,
Үкенмәбез бергә булсак.
Өзелеп лә яратыр чак,
Кайт яныма, сәбәбен тап.
Айдар Минһаҗев
Сынама, язмыш
Йөзеп киләбез көймәдә
Гомер диңгезе буйлап.
Язмыш куя киртәләрен
Сынарга безне уйлап.
Ак каен (бишенче вариант)
Күңелләргә сөю килгәч, яшәрсен дип язлар саен,
Бергә йөргән тау битенә утырттык без зифа каен.
Килде кышлар җилләр алып, ә мин янып сөя идем,
Шушы каен төбендә син: «Мин башканы сөям», — дидең.
Кило ярым прәннек
Әле генә кайткан идек,
Инде китәргә вакыт.
Тутыр әнкәй бәрәңгеңне
Безгә бер-ике капчык.
Кызыма (икенче вариант)
Өйгә кайтам кичке шәһәр буйлап,
Мәшәкатьләр йөртә көнозын.
Белсәң иде, җаным, бердәнберем,
Тик «син» диеп яшим мин, кызым.
Көтәсеңдер мине сагынып син
Әби-бабаң белән авылда.
Кайчан безгә язлар килер икән,
Булыр идең һаман янымда.
Бүген синең туй
Кайчан гына әле бергә идек,
Бергә йөри идек болында.
Шул болыннан җыеп бүләк иткән
Чәчәкләрем иде кулыңда.
Туган ягым минем — Биектау
Болыннарың гүзәл бакча булып,
Төшләремә минем керәләр.
Монда барлык якын дуслар миңа
Бетмәс яшәү көче бирәләр.
Ярата-яратмый
Иркәм йөргән серле бакчалардан
Кызыл чәчәк алып кулыма,
Мәхәббәткә юрап таҗын өзәм,
Сибә киләм аның юлына.
Шәптән түгел
Үкенмәбез дия-дия,
Киткән идек аерылып.
Тик нигә соң үкендерә,
Яшибез без сагынып?
Ялгышырга язган икән,
Бәхетебез кителде.
Үзең дә бит онытмаган,
Әллә белми дисеңме?
Оныт әле аны
Минем яныма дип килгәндә ул
Ник чыгасың аның юлына.
Яратмый ул сине, сөя бары мине
Минем йөрәктә дә ул гына.
