Моңлану (өченче вариант)
Синең җырың — минем җырым иде,
Синең язмыш — минем язмышым.
Ул җырларны хәзер ялгыз җырлыйм…
Мин ялгыштым, ахры, мин ялгыштым.
Мин ялгыштым, ахры, ялгыштым.
Синең җырың — минем җырым иде,
Синең язмыш — минем язмышым.
Ул җырларны хәзер ялгыз җырлыйм…
Мин ялгыштым, ахры, мин ялгыштым.
Мин ялгыштым, ахры, ялгыштым.
Тулган айга карап, чәчләреңне тарап
Моңсу җырлар ләкин җырлама,
Сиңа карыйм да мин, күзем ала алмыйм,
Мин моңланмыйм, җаным моңлана.
Ничә кышлар үтте, ничә язлар килде,
Ак күлмәкләр килде киясе.
Сөю бүләк иттең, мине ялгыз иттең,
Авыр миңа, ничек түзәсе?
Кайттым әле яшьлек елларыма,
Хыял сукмагыннан атларга.
Хыялларым миңа иман бирде
Күңелемдә сине сакларга.
Югалту, табышлар,
Үкенү ялгышлар,
Газаплы юксыну, сагышлар,
Үтмәгән киртәләр,
Тумаган иртәләр,
Ул безнең киләчәк язмышлар.
Без үстергән миләш
Һаман бөдрә, көләч,
Яфрак яра, яфрак — син киткәч.
Аңламыймын һич, һич —
Яфрак яра ничек,
Ничек яфрак яра син киткәч?
Саубуллашмый китеп бардың,
Югалдың рәшәләрдә.
Телсез калдым, белмәдем мин
Ни диеп дәшәргә дә.
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар илереп.
Мин беләм: өзелде җаннары
Туган җир калганын сизенеп.
Көзге урман, каен яфраклары
Әкрен җилдән җиргә коела.
Сары яфрак сыман сары сагыш
Әйдәп килә гомер буена.
Без танышкан чишмә юлына
Рәсмең тотып чыгам кулыма.
Күкрәгемә кысам рәсмеңне,
Иреннәрем әйтә исмеңне.