Мин бит дөньяда яшәргә өйрәнәм
Өйрәнергә дус булып,
Яшәргә кеше белән
Кирәк миңа. Тик бүген
Сугыштым энем белән…
Нәниләрне якларга
Кирәклеген дә беләм,
Кайчак кагыйдәләрне
Онотам берәм-берәм…
Өйрәнергә дус булып,
Яшәргә кеше белән
Кирәк миңа. Тик бүген
Сугыштым энем белән…
Нәниләрне якларга
Кирәклеген дә беләм,
Кайчак кагыйдәләрне
Онотам берәм-берәм…
Кичке авыл урамында
Гармун моңы яңгырый.
Яшь егетнең гармунына
Кызлар кушылып җырлый.
Утлар сүнә тагын урамнарда,
Таңга чаклы авыл тын кала.
Тик кайдадыр ярсу хискә бирелеп
Ялгыз гармун гына моңлана.
Өч игезәк — өч туган —
Килә чишмә юлыннан.
Ялга кайткан диңгезченең
Гармун төшми кулыннан.
Көмеш йолдызлар яуганда,
Шаулаган чакта иген,
Тәрәзәңдә ут янганда, —
Мин гармун булыр идем.