Онытырга сине көчем юк…
Кайдан килгән сиңа,
Кайдан килгән
Бу чаклы да яман саранлык?
Җанкаемны фида кылганда да,
Йөрәгеңне яулар, йөрәгеңне яулар,
Йөрәгеңне яулар чарам юк.
Кайдан килгән сиңа,
Кайдан килгән
Бу чаклы да яман саранлык?
Җанкаемны фида кылганда да,
Йөрәгеңне яулар, йөрәгеңне яулар,
Йөрәгеңне яулар чарам юк.
Кышкы юлдан акбуз килә,
Чаба-җилә, чаба-җилә,
Көпшәк карны яра-яра,
Чана җилә, чана җилә.
Кояш чыкты,
Көзге яфракларга
Алтын төсле нурлар сибелде,
Өй алдында (кырында) чаган… сары, уйчан:
Кемнедер ул сагына шикелле.
Эй, тургаем, киң тугаем,
Ак чәчәкле юлларың.
Ак чәчәкләр кебек калдың,
Безнең яшьлек еллары.
Таллар йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, урамнар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.
Ярсуларым үтә, татлы сагыш өтә,
Килсәм Бакыр чишмә буена.
Тәүге гашыйк чаклар, аерды бит ятлар,
Яшьлек ярым, гел син уемда.
Әйдә әле, бер җырлыйк әле,
Моң бар чакта күңелдә.
Ярсу хисләр, ярдан ашып,
Күңелләрдән түгелә.
Көзге күктән болотларны җыйнап,
Җылы яҡҡа оса аҡоштар.
Озакламас, килеп җитәр инде
Ак буранлы салкын ак кышлар.
Ап-ак күлмәк кигән алмагачлар,
Сөрмә тарткан уйчан сиреннәр
Йөрәкләрдә хисләр кайнаганын
Зур сер итеп әйтә иреннәр.
Чишмәнең татлы суларын
Ятып, йотлыгып эчәм.
Ни хәлдә яшәдең әле
Серле сердәшем — чишмәм?