Мин сагынам синең яшьлегеңне
Мин сагынам синең яшьлегеңне,
Буй-сыныңны, карашларыңны.
Күз нурлары бергә үрелгәндә
Алсуланып киткән чагыңны.
Мин сагынам синең яшьлегеңне,
Буй-сыныңны, карашларыңны.
Күз нурлары бергә үрелгәндә
Алсуланып киткән чагыңны.
Мин сине шундый сагындым,
Сизәсең микән шуны?
Ак бураннар урап алса,
Табарсың микән юлны?
Мин сине эзлимен,
Тынгылык (тынычлык) белмимен,
Эзлимен, түзмимен…
Эндәш, кайда син?
Хәтердә күзләрең,
Елмайган йөзләрең,
Ягымлы сүзләрең…
Эндәш, кайда син?
Яу кырына чыгып киткән чакта
Тезелешеп китеп бардыгыз,
Шул китүдән кайта алмадыгыз
Хәбәр булып кайтты даныгыз.
Мөслимнең киң болыннары,
Матур әрәмәләре шул,
Матур әрәмәләре;
Шунда чыгып күңел ача
Эшчән, батыр яшьләре.
Син минем үз илем, үз әнкәм, үз телем,
Син минем иң татлы җимешем.
Аерылып китсәм дә чит җиргә, еракка,
Моң булып төшемә керерсең.
Ерак киткәннәр ерак йөргәннәр
Туган авылын төштә күргәннәр
Урман артында ямьле төбәктә
Салкын суларың дәва йөрәккә
Мин юк булмам, туган авылымның
Болынында чәчәк булырмын.
Йә булмаса, сихри кичләрендә
Йолдыз булып балкып торырмын.
Мин яратам сине, Татарстан!
Ак карларың барга яратам.
Күк күкрәп, яшен яшьнәп яуган
Яңгырларың барга яратам.
Башкортстаным гүзәл җирем,
Синдә үтә минем гомерем,
Яшьлек елларым, язмыш юлларым.