Ышанма (беренче вариант)

Яратам, дип әйтүчеләр куптер,
Җиңел генә, бик тиз ышанма.
Куңелеңнең серле йомгакларын,
Чит-ятларга сөйләп бушанма.

Җил буласым килә

Жил буласым килә,
Талгын гына исеп,
Иркәлисем килә үзеңне.
Нур буласым килә,
Кояш нуры булып,
Балкытасым килә йөзеңне.

Рәхмәт, әнкәй!

Инде үзем күптән ана булдым,
Улларыма бирәм җылымны.
Иңнәремдә, әнкәй, һәрчак тоям,
Синең назлы, йомшак кулыңны.

Юлларыма чыкма

Юлларыма чыкма — соңладың,
Күңелләрем тулы моңнарым.
Яшьлегемдә калды язларым,
Кабатланмас тәүге таңнарым.

Син килсәң…

Киттең дә югалдың,
Кайларга юл алдың,
Юксынам шул сине, югалтып.
Өметемне өзмим,
Синнән хәбәр көтәм,
Сагынып кайтырсың дип, бервакыт.

Серләрем сибелгәнме…

Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне,
Талгын гына искән жил белән.
Җилләр сиңа
Ахры җиткергәндер,
Сагышларым кайтты жыр белән.

Сагышлардан мине арындыр

Куптән инде,
Сине кургәнем юк,
Хәбәреңне хәтта ишетмим.
Тик мин беләм,
Йөрәгемне беләм,
Беркемне дә бутән ишетми.