Балалык рәхмәтләре
Йөрәкләребездә генә тибрәтеп,
Күзләрдән очырмый гына җан атып,
үстерәбез балаларны, соңыннан
Очырабыз кошлар итеп, таратып.
Йөрәкләребездә генә тибрәтеп,
Күзләрдән очырмый гына җан атып,
үстерәбез балаларны, соңыннан
Очырабыз кошлар итеп, таратып.
«Балам кайта!» — диеп, газиз әнкәй,
Олы юлдан көтә, күзен алмый.
Ана йөрәгенең сагышларын
Бакчаларда үскән балан аңлый.
Мәшәкатьләр артты мәшәкатьләр,
Туып тора, һаман чиге юк.
Туган йортка никтер юллар төшми
Вакыт табыл булмый… Ни кылыйк?
Иртүк торып битен юган,
Кем уяткан Ләйләне?
Уятмаган, үзе торган —
Буген әни бәйрәме.
Пәрдәләрне ачып куйды,
Көн кояшлы, әй, ямьле!
Якты булсын, балкып торсын —
Бүгән әни бәйрәме.
Әнкәемне бүген
Мин дә төштә күрдем.
Йомшак кулын тотып,
Саумы, әнкәй, дидем.
Хуш кайттың, әнкәем,
Китмисеңдер инде?
Шул сүзләргә никтер
Әнкәй башын иде.
Кошларга да канат үскәч,
Канатларга куәт күчкәч.
Калдыра бит туган оясын.
Балаларда, балаларда
Тормышыбызның яме.
Кызларым дип, улларым дип,
Яши һәр әти-әни.
Юлларда буран микән,
Карларын салган микән?
Авылның тар урамында
Сукмаклар калган микән?
Хат язсам да бармас төсле,
Ахры ерак киттем илемнән,
Бала чакларымда уйнап йөргән,
Чия чәчәк аткан җиремнән.
Китәм инде, сездән китәм,
Кайтыр өчен китәм читләргә.
Эчәр сулар, язмыш дигән нәрсә
Йөртә безне төрле җирләрдә.