Яратып карасаң
Әгәр бик-бик теләсәң,
Күктән бәхет яңгырын коярга була ул,
Көзге салкын төннең дә
Бик назлы икәнен тоярга була ул,
Яратып карасаң…
Әгәр бик-бик теләсәң,
Күктән бәхет яңгырын коярга була ул,
Көзге салкын төннең дә
Бик назлы икәнен тоярга була ул,
Яратып карасаң…
Төн уртасы… Авыл изрәп йоклый,
Тик бер тәрәзәдә ут яна.
Таңга хәтле әткәй газаплана,
Ялгызлыктан бәгъре сызлана.
«Гомер узган», — дип уфтанма,
Узмагандыр әле ул.
«Йөрәккәем», — дип сыкранма,
Тузмагандыр әле ул.
Көз җиткәнен күрәм яфраклардан…
Елый-елый җиргә иңәләр.
Моңсу рапсодия… Саргылт әҗәл
Тереклекне шулай җиңәләр.
Киттем — кайталмадым, юлым ерак…
Урман-таулар безнең арада.
Уянамын ак өметләр белән,
Ә кичләрен алар тарала.
Аяк очларына гына басып
Баш очыма килгәч тә әнкәм.
Һәр иртәдә назлы тавышыңны
Дәшәр идең миңа: «Тор, бәбкәм».
Чит җирләрдә бигрәк тә
Ямансу була икән.
Таң аттымы, туган ягың
Җыр булып туа икән.
Китәм инде, сездән китәм,
Кайтыр өчен китәм читләргә.
Эчәр сулар, язмыш дигән нәрсә
Йөртә безне төрле җирләрдә.
Күрәсеңдер күңел елаганын,
Яшьләр кипкән хәзер күзләрдә.
Тырышмагыз инде: юата алмый
Нинди генә җылы сүзләр дә.
Ничек табыштык без — аңлый алмыйм,
Фәрештәләр ярдәм иткәндер…
Моңа хәтле гөрләвекле язлар
Бездән башка ничек үткәндер?!