Әткәй турасында җыр
Әткәй гомер буе күк ат җикте,
Канатында нурлар уйнады,
Үз йөрәккәйләрен жәлләмичә
Бала бәхетләрен уйлады.
Авторы на букву: Ю
Балама!
«Балам кайта!» — диеп, газиз әнкәй,
Олы юлдан көтә, күзен алмый.
Ана йөрәгенең сагышларын
Бакчаларда үскән балан аңлый.
Рәхмәт сиңа, газиз тамашачым!
Рәхмәт сиңа, газиз тамашачым,
Алкышларга мине күмгәнгә,
Кайгы-шатлыкларым уртаклашып,
Туганыңдай якын күргәнгә.
Яшәт мине язларда
Ямьле язлар миңа бүләк итте
Мәхәббәтнең күптән көткәнен.
Бар булмышым белән тоям кебек
Иренеңдә синең яз тәмен.
Түзә йөрәк
Теләгәнчә генә бармый тормыш,
Сыный язмыш, бирә кирәкне.
Тик бер теләк: саклый алсам иде
Яралардан бахыр йөрәкне.
Болгарым, минем Ватаным
Болгар буйларында җәйрәп яткан
Киң далада үсә кылганнар.
Дошманнардан саклап газиз илен
Бабаларым һәлак булганнар.
Авылымда ак томан
Авылымда ак томан,
Томаннары таралыр.
Туып үскән якка кайтсам
Күңелдә җыр (моң) яралыр.
Язмыш түгел
Бергә уйнап үстек балачактан,
Тугры дуслар идек, иң якын.
Егет булып җиткәч сөю килде,
Йөрәкләргә салып ут-ялкын.
Кичке утлар
Әкрен генә сүнә шәфәкъ,
Эңгергә чума йортлар,
Җиргә сипкән йолдызлардай
Кабына кичке, утлар.
Син — минем киләчәгем
Тормышым юлында ялгызым калганда,
Очыр канатларым армансыз талганда,
Тик син мине күрдең, хәлкәемне сиздең,
Син яныма килдең, син миңа кул бирдең!
