Очам синең яннарыңа
Күзләрең карасы
Бигрәк сагындырды.
Очкыннары йөрәктә уттай яна.
Җилләрнең җитезен
Җигеп җилкәннәремә,
Очам синең яныңа, яныңа.
Владимир Федоров
Әйдә, елмай
Елмайсаң, галәмнәр яктырыр,
Көн болытлы булганда.
Йөрәктә шат хисләр уяныр,
Бары бер елмай гына.
Синең шаян күзләрең
Вулкан сыман ут чәчә.
Ах, харап булдым кебек,
Гыйшыктан йөрәк чәнчә.
Балаларым
Балаларда, балаларда
Тормышыбызның яме.
Кызларым дип, улларым дип,
Яши һәр әти-әни.
Карлыгачта хәбәрем юк
Басудагы полосаны
Никтер урман димиләр,
Синең шомырттай күзләрең
Төн йокысы бирмиләр.
Я бозлы суга саласың,
Я утта яндырасың,
Я күккә алып очасың,
Я ташлап калдырасың.
Посмотри күзләремә
Бергә булсак — югалмабыз беркайда да,
Ышан син сүзләремә.
Күңелеңә авыр чакта, авыр чакта
Кара син күзләремә.
Төшләремдә син
Син минем хыялымда
Миңа елмайдың да,
Күземә карап, мине чакырдың.
Мин әзрәк оялдым да,
Кулымны суздым да
Язмышымны сиңа тапшырдым.
Ләкин бу әле хыял гына…
Күгәрченем-гөлкәем
Атлыйсың белеп кенә,
Матур иттереп кенә.
Ничек шулай килештереп,
Сөйлисең көлеп кенә?
Килче, килче
Очрагансың, бергенәм,
Бәхет бүләк итәргә.
Ачып күңел пәрдәсен,
Ягымлы итеп дәштең.
Килче яныма
Очрагансың бергенәм
Бәхет бүләк итәргә.
Ачып күңел пәрдәсен
Ягымлы итеп дәштең.
Бер картлыкта, бер яшьлектә
Хәмдүнә:
Бик фасонный егет булып
Мендең сәхнә түренә.
Җырлый-җырлый биюләрең
Бигрәк күркәм күренә.
Берсеннән-берсе матуррак
Эшләпәләр киясең.
Күзләреңне уйнатасың,
Әй, син кемне сөясең?
