Ялганчыны дус итмә
Вәгъдә бирсәң аны үтә.
Булдырмасаң сөйләмә!
Буш куык очырып җилгә.
Булмаганны көйләмә.
Вәгъдә бирсәң аны үтә.
Булдырмасаң сөйләмә!
Буш куык очырып җилгә.
Булмаганны көйләмә.
Көзләр җитә нидер җитми төсле
Минем генә ярсу күңелгә
Хәтирәләр әллә нидән бүген
Моңнар булып җаннан түгелә.
Көзләрем көзләрем алтыннан
Сөю дигән хис һәм ялкыннан
Ә күңелем сайрар сандугач
Яннарыңа синең талпынган
Кешедән күрмә ялгышны,
Иң элек үзең уйлан.
Ул бит синең ялгышларың,
Буласы, димәк, булган.
Киләчәккә алып барма,
Калсын алар үткәндә.
Ялгышларың гыйбрәт булыр,
Киләчәкне көткәндә.
Матур булып кердең тормышыма,
Матур булып киттең син миннән,
Үз үземне ничек юатсам да,
Аерылу авыр бит синнән.
Ургылып ла керсез күңелемнән
Челтери шул моңнар чишмәсе,
Шул чишмәнең борма юлларыннан
Алып сине килә китәсе.
Ялкыннан яралган, нур булып таралган, Нидән соң, ник гүзәл хатын-кыз? Аңласаң син аны, аңларсың дөньяны, Үтмәс лә гомерең һич ялгыз. Омтылыйк биеккә, ашыгыйк бәхеткә, Уздырмыйк без бушка гомерне. Уйларда уйланган, җырларда җырланган, Югалтмыйк яулаган кадерне. Гүзәллек, матурлык — ул үзе батырлык, Хөрмәтләп яшикче дусларны. Олыны олылап, кечене кечеләп, Яңгыратыйк бу дәртле җырларны. Хөрмәтләп баш иям, … Читать далее
Эзләмә син мине, эзләмә,
Йөрер юлларымда күзләмә.
Болай да бит йөрәк ярасы
Бигрәкләр озак төзәлә.
Каян туа, каян килә моңнар,
Күңел түрләренә үтәрлек.
Сүнми һәм сүрелми торган булып,
Гасырларга барып җитәрлек.
Юлларда буран микән,
Карларын салган микән?
Авылның тар урамында
Сукмаклар калган микән?
Китәм инде, сездән китәм,
Кайтыр өчен китәм читләргә.
Эчәр сулар, язмыш дигән нәрсә
Йөртә безне төрле җирләрдә.