Алтын көз икән!

Көзләр җитә нидер җитми төсле
Минем генә ярсу күңелгә
Хәтирәләр әллә нидән бүген
Моңнар булып җаннан түгелә.

Үпкәләмәгез язмышка

Кешедән күрмә ялгышны,
Иң элек үзең уйлан.
Ул бит синең ялгышларың,
Буласы, димәк, булган.
Киләчәккә алып барма,
Калсын алар үткәндә.
Ялгышларың гыйбрәт булыр,
Киләчәкне көткәндә.

Язлар булып кайт

Матур булып кердең тормышыма,
Матур булып киттең син миннән,
Үз үземне ничек юатсам да,
Аерылу авыр бит синнән.
Ургылып ла керсез күңелемнән
Челтери шул моңнар чишмәсе,
Шул чишмәнең борма юлларыннан
Алып сине килә китәсе.

Яшик хөрмәттә

Ялкыннан яралган, нур булып таралган, Нидән соң, ник гүзәл хатын-кыз? Аңласаң син аны, аңларсың дөньяны, Үтмәс лә гомерең һич ялгыз. Омтылыйк биеккә, ашыгыйк бәхеткә, Уздырмыйк без бушка гомерне. Уйларда уйланган, җырларда җырланган, Югалтмыйк яулаган кадерне. Гүзәллек, матурлык — ул үзе батырлык, Хөрмәтләп яшикче дусларны. Олыны олылап, кечене кечеләп, Яңгыратыйк бу дәртле җырларны. Хөрмәтләп баш иям, … Читать далее

Моң (икенче вариант)

Каян туа, каян килә моңнар,
Күңел түрләренә үтәрлек.
Сүнми һәм сүрелми торган булып,
Гасырларга барып җитәрлек.

Бөдрә таллар (бишенче вариант)

Китәм инде, сездән китәм,
Кайтыр өчен китәм читләргә.
Эчәр сулар, язмыш дигән нәрсә
Йөртә безне төрле җирләрдә.