Мин әнкәемне төшемдә күрдем

Мин әнкәемне төшемдә күрдем,
Иртән гөлләргә су сибә иде.
Иркә гөлләрдәй әнкәй безне дә
Иркәли иде, гел сөя иде.

Кара шәле килә сөйрәлеп

Шомлы еллар иде. Январь җиле
Өйне-тышны йөри бер итеп,
Сыңар күзем белән тышка карыйм,
Тәрәзәнең бозын эретеп.

Очып кайтам, әнкәй

Очып кайтам, әнкәй,
Әнкәем, мин сине күрсәм.
Җаннарым тынычлана,
Яннарыңда рәхәт җанга, 
Йөрәккәем шатлана. 

Рәхмәт улым өчен!

Син, син, син — кадерлем,
Иң зур мәхәббәтем,
Ап-ак бәхет гөлем син!
Рәхмәт якын кешем,
Рәхмәт улым өчен,
Ул бит сөю җимеше.

Рәхмәт, әнкәй, сиңа

Шомырт чәчәк атса,
Илгә кошлар кайтса,
Җаным тула минем назларга.
Рәхмәт, әнкәй, сиңа,
Якты тормыш миңа
Бүләк иткән өчен язларда.

Сабыйлар күңелен аңлагыз

Кояшка омтылган гөлләрдәй,
Сабыйлар кочакка үрелә,
Әтисе, әнисе янында
Калырга гомергә гел бергә.

Төшләремнән китмә, әнкәй

Төшләремдә күреп сине, әнкәй,
Иңнәреңә кулымны салам,
Ләкин капыл сине югалтам да,
Караңгыла бер үзем калам.

Әнием киңәше

Балаларым, сезгә гомер бирдем,
Саулык, тәүфикъ, бәхет теләдем.
Мәрхәмәтле һәм шәфкатьле итеп,
Күрү сезне бөтен теләгем.

Әниләр бәйрәме (икенче вариант)

Нигә бүген бөтен җирдә
Чәчәкләр балкый бездә,
Нигә кояш көлеп карый,
Беләбез һәммәбез дә.