Язгы ташу
Канат какты гомер,
Җилкендерә җанны
Язгы җырларында.
Сокландык без, карап,
Язның бозларына,
Язның суларына.
Канат какты гомер,
Җилкендерә җанны
Язгы җырларында.
Сокландык без, карап,
Язның бозларына,
Язның суларына.
Мәк чәчәген өздем ялгыш кына,
Чүп үләне белән бутадым.
Мәк чәчәген, белми киләчәген,
Үз кулларым белән утадым.
Ай чыга Арча кырыннан
Сәгатен белеп кенә.
Җил төшә Идел буена
Сүз куйган кебек кенә.
Шомлы еллар иде. Январь җиле
Өйне-тышны йөри бер итеп,
Сыңар күзем белән тышка карыйм,
Тәрәзәнең бозын эретеп.
Туп-туп кына басып килә
Көмеш тояк тулпар атым, һай!
Канатланып үзем киләм,
Җитмәс, диеп, язган хатыма
Кара урман уртасында
Яшел үзәндә
Кыңгыраулар, кыңгыраулар
Җилдә тирбәлә.
Кыңгыраулар, кыңгыраулар,—
Зәңгәр бигрәк тә;
Зәңгәр сагыш уяталар
Алар йөрәктә.
Иң моңлы тау кайсы тау дип
Мин курайдан сорадым.
Курай синең исемеңне көйләп бирде, Уралым,
Һай Уралым, Уралым!
Дулкынланып тирбәлә җыр:
Сандугач кунмас инде.
Ямьле булса да торган җир,
Туган җир булмас инде.
Синсез үтә, тиңсез үтә
Иртәләрем, кичләрем…
Айлар буе, еллар буе
Юксындырсаң, нишләрмен?!
Яңгырларда, явымнарда,
Давылларда-җилләрдә
Киек казлар кыйгылдаша
Мин белмәгән телләрдә.