Төшләремнән китмә, әнкәй
Төшләремдә күреп сине, әнкәй,
Иңнәреңә кулымны салам,
Ләкин капыл сине югалтам да,
Караңгыла бер үзем калам.
Төшләремдә күреп сине, әнкәй,
Иңнәреңә кулымны салам,
Ләкин капыл сине югалтам да,
Караңгыла бер үзем калам.
Сәлам сезгә, дуслар — туганнар —
Йөрәкләре моңга тулганнар!
Хозур Урал — безнең илебез,
Чәчәк атсын газиз җиребез.
Зәңгәр күктә болыт елгалары,
Ага-ярлары булмаса да,
Күп кешеләр (бик күпләре) яши бу дөньяда,
Сөйгән парлары булмаса да.
Көянтәләр асып су юлыннан,
Син беренче тапкыр атладың.
Изге чишмә сукмагыннан гына,
Алап тормыш юлын башладың.
Күренәсең миңа сылуым,
Аккош булып күлмәге.
Күз алларымнан китмисең,
Төшләремә керәсең.
Тормыш юлын парлы үтәлмәдек
Ялгыз гына узам юлларын.
Бәхет безне никтер урап узды
Йөрәк һәрчак булды яралы.
Ел мизгеле язга авышканда
Хисләр ярсый тотып тыйгысыз.
Йөрәгемә урын таба алмыйм
Төннәр арнеп уза йокысыз.
Бу дөнъяда бездән башка бер кемдә юк,
Юлдаш безгә бары, бары йолдызлар.
Бөтен галәм киңлегендә без икеүбез,
Бездән башкалары ялгызлар.
Сөю акчарлагы булып,
Яннарында кагынам.
Тик сиңарга ник мин түгел,
Ә башкалар табылган.
Киләм кичке урам буйлап
Экрен генә яңгыр сибәли.
Ә уйларым минем үткәннәрдә
Әйләнәләр яшьлек тирәли.