Хатын-кызлар
Без үтмибез нинди юллар,
Тудырмыйбыз инде җырлар,
Чөнки җирнең матурлыгы —
Сез булганга хатын-кызлар.
Ир-егетләр яу кырында
Аз кылмады батырлыклар.
Уйларында булган өчен,
Көткән өчен хатын-кызлар.
Без үтмибез нинди юллар,
Тудырмыйбыз инде җырлар,
Чөнки җирнең матурлыгы —
Сез булганга хатын-кызлар.
Ир-егетләр яу кырында
Аз кылмады батырлыклар.
Уйларында булган өчен,
Көткән өчен хатын-кызлар.
Кояшка омтылган гөлләрдәй,
Сабыйлар кочакка үрелә,
Әтисе, әнисе янында
Калырга гомергә гел бергә.
Сугыш бетеп, илгә җиңү килде,
Күп әтиләр кире кайтмады.
Сондык төпләрендә саргайдылар
Окоплардан язган хатлары.
Яшьлек дустым китте туган яктан,
Ә мин калдым ялгыз кош сымак.
Туган ил изге ул,
Күңелдән бизми ул,
Сагындырыр әле туган як.
Күкрәгемдә бер җыр талпына
Туган җирем, синең хакыңда.
Сөюемне сөйләр җырымны
Отып алсын иде халкым да.
Кошлар ерак киткәч,
Салкын җилләр искәч,
Башын ия көзге чәчкәләр.
Сиңа көзләр түгел,
Язлар килер идем,
Әгәр сине көтә дисәләр.
Кешелек дөньясы башланган заманнан
Кешелек догасы — “Мин сине яратам!”.
Йөрәктән — йөрәккә ул күчеп килгән,
Өч сүз алдында һәр кем баш игән.
Идел кызы йөрәк маен сызды
Тормышымда синсез торалмам.
Бәхет булып төшләремә кердең,
Хыялыма күчтең, уянсам.
Таң алдында гармун моңы…
Хыялый итәр кебек.
Үтеп барган яшьлегемә
Кабаттан илтәр кебек.