Үкенечле сөю хисләре

Көтмәгәндә генә син бит үзең
Үзгәрттең лә минем язмышны.
Аерылды хәзер безнең юллар —
Булды, ахры, минем ялгышым.

Үзең кояш булгансың

Туфрагыңа, әнкәй, гөлләр чәчтем,
Сулар сибеп таңнар атканда.
Тыныч йокы берүк теләсеннәр,
Алар сиңа кояш батканда.

Җырлар җырлыйм сиңа

Бер тапкыр күргәч тә сине, көләч йөзеңне
Кыенсындым, әйтә алмадым, сөю сүземне
Күз алдымнан югалганда уфтанып калдым,
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым.

Җил буласым килә

Жил буласым килә,
Талгын гына исеп,
Иркәлисем килә үзеңне.
Нур буласым килә,
Кояш нуры булып,
Балкытасым килә йөзеңне.

Багышлау (беренче вариант)

Фәкәт синең өчен бу җырларым
Рәхмәт сүзе булып тезелсен.
Умырзая кебек языбызның
Зәңгәр гөле булып өзелсен.