Татарстаным минем
Син безне тудырдың, үстердең,
Тик сиңа бурычлы мәңге без.
Юк бит ул тагын бер синдәй җир —
Язың — яз! Җәең — җәй! Көзең — көз!
Син безне тудырдың, үстердең,
Тик сиңа бурычлы мәңге без.
Юк бит ул тагын бер синдәй җир —
Язың — яз! Җәең — җәй! Көзең — көз!
Иртән әни уята:
— Кызым, хәерле иртә!
Шул тылсымлы сүз мине
Көн буе саклап йөртә.
Әби мәктәпкә озата:
— Кызым, — дип, — хәерле юл!
Әбием изге күңелле,
Гел хәерле була юл.
Син уйнасаң авылымның
Яңгырап тора кичләре,
Сине тыңлый югары очлар,
Тыңлый түбән очлары.
Кулда тальян гармун,
Күңел тулы җыр, моң,
Безнең яшьлек сөю җырында.
Уйнап торса тальян,
Оҗмах, матур дөньяң,
Безнең яшьлек тальян гармунда.
Кулда тальян гармун
Күңел тулы җыр-моң.
Матур яшьлек сөю моңында.
Уйнап торса тальян,
Оҗмах фаный дөньяң,
Мәхәббәтем — тальян гармунда!
Бүген минем туган көн,
Тугыз яшем тулган көн.
Кунаклар килде безгә,
Күңелле өебездә.
Кунаклар миңа бүген
Гармун бүләк иттеләр.
Гармунчы булып үс, дип,
Теләк теләп киттеләр.
Кулларыма алсам сине,
Билләрең бөгелмәле.
Бер сыздыру белән, моңың
Күңелгә түгелмәле.
Моңында — туган җырымның
Кояшлы тарафлары,
Абыйларымның яшьлеге,
Әнием карашлары.