Ник китәсез, кызлар, авыллардан?
Ник китәсез, кызлар, авыллардан
Егетләрне ялгыз калдырып?
Нинди бәхет чишмә буйларыннан
Бер әйләнсәң кичен пар булып.
Ник китәсез, кызлар, авыллардан
Егетләрне ялгыз калдырып?
Нинди бәхет чишмә буйларыннан
Бер әйләнсәң кичен пар булып.
Каен басмаларга басып,
Чиләгеңә су алдың.
Сине генә сөям, дидең,
Ятлар белән чуалдың.
Киек казлар оча (кайткач) каңгылдашып,
Серләшәләр күреп бер-берсен.
Мин дә кайтам әле сезнең якка
Саг(ы)нуымны шуннан белерсең.
Нигә күрдем, нигә яраттым мин,
Нигә күңелемне яуладың?
Нигә синең моңсу күзләреңнән
Күзләремне ала алмадым?
Тирә-ягым алма бакчалары,
Чәчәкләрдән күзләр камаша.
Дөньясы да матур, күп дусларым,
Нигә, нигә хисләр кайнаша…
Онытылам Идел буйларында
Уйлар дулкынына күмелеп,
Сандугачлар ияләшкән
Су эчәргә миләштән.
Сагынуларым бетәр әле
Сине күреп сөйләшсәм.
Элек башка идең: чәчкә бирә идең,
Сөям диеп хатлар яза идең.
Хәзер ник үзгәрдең, кайда вәгъдәләрең,
Матур сүзләр сөйләп йөрүләрең?
Йолдыз кебек кичен чыгасың да
Таң алдыннан кереп китәсең.
Нигә мине назлы карашыңнан
Көн буена мәхрүм итәсең?
Очраттым да мин сине, һәм шашып яраттым, яраттым.
Серле күзләрең белән мине син үзеңә караттың.