Нигә син җырладың миңа
Ул чакта яз иде, исеңдәме?
Без утырдык каен төбендә. —
Нигә, нигә син җырладың миңа,
Кайнар сагыш салдың күңелгә?
Шул җыр белән минем, йөрәгемдә
Синең исемең калды гомергә.
Нигә миңа карамадың
Яшь чагында икәү бергә
Йөрегән идек без.
Бер-беребезне өзлеп-өзлеп
Сөйгән идек без.
Нигә икән, нигә?
Нигә икән,нигә, җәйге аяз төндә
Сары сагыш баса җанымны?!
Кереп төшләремә, төшеп исләремә
Өзгәләрсең тагын-тагын мы?!
Нигә генә
Нишлим икән, һаман сине оныта алмыйм,
Берничек тә күңелемне юата алмыйм.
Нишлим икән, кая барыйм, кая китим,
Сер йомгагын кемгә генә икән сүтим.
Нигә болай ашкынасың, йөрәк?
Нигә болай ашкынасың, йөрәк?
Нигә болай ярсып тибәсең?
Сөйгән ярым ятларга каласын
Әллә инде алдан сизәсең.
Нигә бердән-бер түгел?…
Суга сусап киткәнемдә
Нигә син яңгыр түгел?
Гомер буена эзләдем,
Нигә син ялгыз түгел?
Ни хәл итимен
Кочагыңда эре тамыр идем
Булсам әгәр гүзәл кар кызы.
Ямьле язлар бүләк итәр идем
Эгәр булсам утар кыр казы.
Ни булды?
Тышта пыскып салкын яңгыр ява,
Юешләтеп урам юлларын.
Ә мин менә уйлыйм һаман сине,
Искә алам яшьлек елларын.
Наҗиянең беренче җыры
Язын чәчәк аткан агачларга,
бер туйганчы, бәгърем, бакмадым.
Ул агачлар инде җимеш бирде,
Ә син һаман, һаман кайтмадың.
Натуша
Кашың ай күк, билең бөккән,
Ходай фәрештә иткән.
Яфрак бәйрәмнәре җиткәч,
Ни эшләрбез соң, иркәм?
