Сине генә көтәм
Уйламаска телим
Кайвакытта сине,
Онытырга телим
Үткәннәрне мин.
Ләкин мөмкин түгел,
Йөрәк каршы килә,
Никтер фәкать сине юксынам.
Уйламаска телим
Кайвакытта сине,
Онытырга телим
Үткәннәрне мин.
Ләкин мөмкин түгел,
Йөрәк каршы килә,
Никтер фәкать сине юксынам.
Көянтәмне ал әле,
Йөгереп суга бар әле
Сиңа бактым, синдә таптым
Күңел көткән сөюне.
Ул тылсымлы сөю белән
Бергә яну-көюне.
Сыен әле кайнар күкрәгемә,
Тыңла әле йөрәк тибешен.
Син генә бит минем бу дөньяда
Өлешемә тигән көмешем.
Аланнарны күп буйладым
җырлар җырлап туймадым.
Җырларымның иң яхшысы
синдер ул дип уйладым.
Син әле, син әле
Язмышым бүләге!
Кил әле, кил әле!
Сөямен бел әле!
Үкенечле мәхәббәттән
Үзәккәем өзелгән.
Сагышларым, моңнар булып,
Йөрәгемнән түгелгән.
Баш очымда өерелә
Көзге кара болотлар.
Яуар яңгыр, балкыр җәйгор,
Үтәр авыр минутлар.
Син — минем җанымның яртысы
Яшисең йөрәгем түрендә
Нур сибеп барасы юлыма
Балкыйсың күңелем күгендә
Сине миңа якты язлар бирде,
Ничә язлар инде без бергә.
Ничә еллар һаман сөям, янам,
Мин язларда калдым гомергә.