Кызлар җырлый
Кызлар җырлый, кызлар җырлый,
Кызлар җыры — сагышлы;
Кызлар җырына җыелган
Язмышларның ялгышы.
Кызлар җырлый, кызлар җырлый,
Кызлар җыры — сагышлы;
Кызлар җырына җыелган
Язмышларның ялгышы.
Бүген кояш та бик көләч,
Кар да җилбәзәк кенә.
Күк тә зәңгәр. Кыш тимәссең,
Җил дә тик җиләс кенә.
Мандолинкайларның таушы матур,
Әллә кылкайлары нечкәгә.
Җырласам да инде җылыйсым килә.
Әллә нигә күңелем нечкәрә.
Минем җырым язгы ләйсәннәрдә,
Минем җырым кояш нурында.
Минем җырым бөре булып тула
Куш каенның җылы куенында.
Үксезләргә җылы бирсен,
Җылы бирсен минем җырым.
Дус һәм иптәш, ялгызларга
Булсын иде минем җырым.
Каян туа, каян килә моңнар,
Күңел түрләренә үтәрлек.
Сүнми һәм сүрелми торган булып,
Гасырларга барып җитәрлек.
Күңел тулы милли көйләр, моңнар бар,
Йөрәк юатырлыҡ дәртле лә җырлар бар.
Моң белән бергә атлап гомергә,
Язса иде шулай гөрләшеп яшәргә.
Моң, моң, моң,
Безнең күңелләрдә моң.
Моң, моң, моң,
Җырлар бүләк итә моң.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет китерсен.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет килтерсен.
Моң уяна сизгер күңелләрдә, Канатланып зәңгәр күкләргә. Сулар һава, эчәр су шикелле, Җыр да кирәк гомер итәргә. Чыңрый курай, Чиртә кубыз, Моңландыра тальяннар. Шаулап үтсен безнең көннәр, Тыныч тусын ал таңнар! Моң агыла уйчан күңелләрдән, Нурлар сибелгәндәй кояштан. Җырлар булып, күпме буат аша Үткән белән бүген тоташкан. Чыңрый курай, Чиртә кубыз, Моңландыра тальяннар. Шаулап үтсен … Читать далее
Сандугачлар сайраганы,
Чишмәләр чылтыраганы.
Күңелләргә, мәңгелеккә,
Моңнар булып уелганмы?
Моңнар булып уелганмы?
Ходай безне башкалардан
Ныграк яраткан, бугай.
Шуңа күрә безне моңлы
Итеп яраткан бугай.