Моңлы гармун (өченче вариант)
Әй, гармун, гармун, яшьлек юлдашым,
Син йөрәгемдә сөю уяттың.
Моңланса минем кайгылы башым,
Җырларың белән мине юаттың.
Әй, гармун, гармун, яшьлек юлдашым,
Син йөрәгемдә сөю уяттың.
Моңланса минем кайгылы башым,
Җырларың белән мине юаттың.
Көзге күктән болотларны җыйнап,
Җылы яҡҡа оса аҡоштар.
Озакламас, килеп җитәр инде
Ак буранлы салкын ак кышлар.
Хуш киләсез, дус-туганнар,
Урыныгыз булсын түрдән.
Бүләк-күчтәнәчләр — сездән,
Тәмле сый-хөрмәт бездән.
Язын килгән кошлар көзен китә,
Кояшлар да чыга баерга…
Кешеләрне язмыш очраштыра,
Язмышларны юллар аера.
Язмышларны юллар аера.
Рәхмәт сиңа, газиз тамашачым,
Алкышларга мине күмгәнгә,
Кайгы-шатлыкларым уртаклашып,
Туганыңдай якын күргәнгә.
Шат күңелләр сәхрәсендә
Син өстисең нур.
Син — табындаш, юлда — юлдаш,
Рәхмәт сиңа, җыр!
Су буенда бөдрә таллар
Тынып кала кич булса
Тибрәнеп куана алар
Сайрар сандугач кунса
Киләсе очрашуга тиклем,
Соңдыр булып торыгыз.
Безгә бик шат күтерә алса,
Күңелебезнең җырыбыз.
Сез дип талпына күңелем,
Дусларым — якыннарым!
Сезнең өчен җырлыймын мин
Җырларның асылларын.
Син җырладың кич һәм мин тыңладым,
Күңелемдә хәзер син генә.
Мин онытмам синең җырларыңны
Күңелемдә чыңлар гел генә.