Җирдә бер кояш
Йөз куя дөнья
Кояш нурына —
Әйдәгез җырлыйк
Кояш турында:
Кояш — безнең йөздә,
Кояш — безнең күздә,
Кояш — безнең сүздә, дуслар!
Мирсәет Яруллин
Яшьлек дустыма
Ядкарь язам мин сиңа, дустым,
Китәм ерак якларга.
Яшьлегеңне искә төшерерсең
Бик ямансу чакларда
Янар чәчәк (беренче вариант)
Күкрәгеңә алып кадар чәчәк, янар чәчәк,
Эзләп тугайларга барырсың.
Син эзләмә аны, уз йөрәгең янар чәчәк,
Янар чәчәк булып кабынсын, янар чәчәк,
Яшьлегебез үзе янар чәчәк, янар чәчәк,
Тугайлардан аны эзләмә, янар чәчәк,
Тургайлардан биек күтәрелә, янар чәчәк,
Сайрый, җырлый, сөя, эзләнә, янар чәчәк.
Кызлар җырлый
Кызлар җырлый, кызлар җырлый,
Кызлар җыры — сагышлы;
Кызлар җырына җыелган
Язмышларның ялгышы.
Фәүзия җыры
Нинди матур озын юлга чыктык,
Янар чәчәк иде юл башы.
Чәчәк сулган, синең йөрәгеңә
Ниләр булган, яшьлек юлдашым?
Серле чәчәк
Исемеңне дә белмим,
Төсеңне дә белмим,
Хыялымда гына дәшәмен.
Кичен күзен йомып,
Иртән керфекләрен
Ача торган серле чәчәгем.
Мөслим (беренче вариант)
Бала кошлар оя ташлый,
Үскәч канатлары.
Китәм, иркен болыннарың
Озатып карап калыр.
Табигать балалары
Җилкәдә — поход биштәре,
Күңелдә — серле уйлар.
Безнең хыял, шатлык эзләп,
Дөньяны мең кат буйлар.
Татарстан (беренче вариант)
Яшьлекнең таңында мин күпме
Хыялый сарайлар кормадым!
Хыялны канатлы кош итте,
Туган җир, тик синең җырларың.
Янып-көясем килә
Туйдырды пыскып яшәүләр,
Янып-көясем килә.
Янып-көясем килә лә,
«Бәгърем» диясем килә.
