Көз җыры
Тышта яфрак, сары яфрак — җиткән көзләр,
Китә казлар, киек казлар, язлар әзләп.
Язлар әзләп, кайта алмый тик талган йөрәк,
Киләчәккә ара ерак! Ара ерак!
Тышта яфрак, сары яфрак — җиткән көзләр,
Китә казлар, киек казлар, язлар әзләп.
Язлар әзләп, кайта алмый тик талган йөрәк,
Киләчәккә ара ерак! Ара ерак!
Изге хәбәрләр килми торганда,
Кайгымны йотып, эчтән сызганда
Килә идем мин моңлы урманга
Кәккүк моңнарын тыңларга.
Эй шаулай, хозурланып,
Яшьлек урманы.
Саф сөю җәйгорлары.
Җанны нурлады!
Бу көннәрне якты дию генә,
Алтын дию генә аз мәллә?!
Нәрсә булды безгә?
Нәрсә булды көзгә?
Тирә-юньдә яшел яз мәллә?
Берни күренми урамда
Күз ачкысыз бураннан.
Чыгарсың кебек каршыма
Бураннар кочагыннан.
Күлнең серен сөйли камышлары,
Көне буе сайрый таллары,
Эссе чакта тәнгә сихәт бирә
Төнбоеклы салкын сулары.
Моңсуланып, уйга баткан чакта
Күзәтәмен тирә-ягымны.
Яшел чирәм, яшел агачлар да
Кошларның да тав(ы)шы ягымлы.
Киләм Идел буйларына
Идел буе күк томан.
Иделдә күк томан,
Күңелдә күк томан.
Мин сине юксынам.
Күзяшь күле дулкынлана
Күңелем тулган саен.
Ничек итеп коткарыймын
Дулкынга төшкән айны.
Эзләсәм дә таба алмам
Күңелемә дәва.
Ак чәчәкләр булып җиргә
Күбәләк кар ява.