Сөйгән яр
Сөйгән ярың нинди дисең,
Идел аккошы кебек,
Керфек очкайларын сирпеп,
Бер елмаеп карауы да
Йолдыз балкышы кебек.
Сөйгән ярың нинди дисең,
Идел аккошы кебек,
Керфек очкайларын сирпеп,
Бер елмаеп карауы да
Йолдыз балкышы кебек.
Бүләкләр белән
Капчыгын тутырып,
Кыш бабай килә
Атына утырып.
Кыңгырау тавышы
Яңгырый кырда,
Бәйрәм шатлыгы
Чагыла җырда.
Киләм Идел буйларына
Идел буе күк томан.
Иделдә күк томан,
Күңелдә күк томан.
Мин сине юксынам.
Иң матур җыр бишекләрдә ярала,
Шат моң булып һаваларга тарала.
Ул синең җыр, синең җырың, әнкәем,
Мин шул җырлар(ның) рухында яшимен.
Шәҗәрәмне юллап, туганнарны барлап,
Кайтам әле сиңа авылым.
Суларыңның тәмен, урманнарың ямен
Сагынып та әрнеп януым.
Сөн буйларында каеннар
Яфрак яра иртәрәк.
Яфрак ярган каеннарны
Илтә җилләр иркәләп.
Җиргә аклык, пакълек өстәп,
Ярый әле син тугансың.
Күңелемне сөю, бәхет,
Шатлык белән тутыргансың.
Кыңгырау тагалар яхшы атка
Яхшы атлар белән юл җиңел.
Аманатка тогры дуслар гына
Авыр чакларыңда кул бирер.
Туган илдән читтә, еракта
Бер сандугач моңын тыңладым,
Сагынгуга, сары сагышка
Түзә алмый кушылып җырладым.
Ертып ачтым күкрәгемне,
Йолкып алдым йөрәгемне
Һәм йомарлап учларыма,
Илттем аны дусларыма.
Илттем аны сиңа, җаным.
Тик күрмәдең нигә, җаным?