Кыңгырау чәчәкләрне өзмәгез
Кыңгырау чәчәкләрне өзмәгез,
Болыннардан әгәр үтсәгез.
Алар сезгә бәхет теләрләр,
Башларыннан гына сөйсәгез.
Кыңгырау чәчәкләрне өзмәгез,
Болыннардан әгәр үтсәгез.
Алар сезгә бәхет теләрләр,
Башларыннан гына сөйсәгез.
Чәчәкләнеп, ак кар булып,
Ява җиргә җиһан нуры.
Кояшның бу — галәм тулып
Сагынып килгән кышкы җыры.
Тагын бер ел иңләп узды
Язмышым урамнарын.
Кайгыларны адаштыра
Яңа ел бураннары.
Кышкы таңнар. Өерелә карлар,
Туй күлмәге кигән гүзәлдәй.
Карлар булып гүя яшьлек кайта,
Онытмасын әле, дигәндәй.
Акты ташып, акты ярсып кар сулары,
Шулдыр инде язның ташып ярсулары.
Акты безнең кар өстендә калган эзләр,
Акты елап, икәү бергә салган эзләр.
Әйтерсең су чәчәк ата иде,
Тонбоеклар сиңә мин өздем.
Кыш түгел бу…Бозлар тик бүгенгә
Каплап тора кебек күл өстен.
Кызылгыкүл сулары,
Яшел тугай буйлары.
Кошлар моңы бөдрә таллар да.
Ташкын сулар аккач,
Балан чәчәк аткач.
Күлгә киләм йөрәк талган да.
Кызыл төлке бармы, ай, җиреңдә,
Матур ярлар бармы соң илеңдә?
Матур ярлар бармы үз илеңдә,
Сөюләрең бармы соң күңелеңдә?
Җимешләрен кошлар чүпли,
Кызарып пешкән миләш.
Җанда миләш әчеләре,
Миңа кем бирер киңәш?
Ап-ак кырау яланнарда,
Балланды миләшләре.
Ап-ак чәчкәләрдә иде
Сөюем тәлгәшләре.