Кәккүк моңнарын тыңларга
Изге хәбәрләр килми торганда,
Кайгымны йотып, эчтән сызганда
Килә идем мин моңлы урманга
Кәккүк моңнарын тыңларга.
Изге хәбәрләр килми торганда,
Кайгымны йотып, эчтән сызганда
Килә идем мин моңлы урманга
Кәккүк моңнарын тыңларга.
Үрләреңне менгәч, туган ягым,
Рәшәң белән битем юдың син;
Һәрвакытта бергә уртаклаштың,
Уртаклаштың барын-югын син.
Юлыма чыгасың.
Кулларың сузасың,
Оныттың, кадерлем, дисең дә.
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә,
Исемдә,
Исемдә.
Бу җырым елмаю,
Елмаю турында.
Күңелләр җылына
Елмаю нурында.
Елмаю нурында
Күңелләр җылына.
Ил хакын даулаган утлы давыл
Күптән тынды…
Хәсрәт, зур кайгылар
Онытылды…
Кырыс еллар кичкән каеннар
Яфрак яра!
Күңелләрдә тибри дәртле көйләр —
Исән Җәлилләр!
Парлылар йөри көймәдә
Аккошлар йөзгән сыман,
Яшьлекнең алтын чагының
Кыйммәтен сизгән сыман.
Ләйсән, диләр,
Ләйсән, диләр,
Ләйсән — язның яңгыры.
Дәртле яздан дәрман алып,
Дөрли йөрәк янгыны!..
Синең эзләр тауга алып менә,
Синең эзләр алып чыга язга.
Тауга менәм, чыгам ерак язга,—
Җылы яңгыр ява, көн аяза.
Син теләсәң, таң чыклары булып
Алларыңа тамар идем мин.
Яннарыңа җылы җилдәй исеп,
Ефәк чәчең тарар идем мин.
Ах, дулкыннар,
Ак дулкыннар…
Уйный җилләр чыгуга.
Әй, кара күз, күңелем төште
Син сөйкемле сылуга.