Кәккүк моңнарын тыңларга

Изге хәбәрләр килми торганда,
Кайгымны йотып, эчтән сызганда
Килә идем мин моңлы урманга
Кәккүк моңнарын тыңларга.

Үрләреңне менгәч

Үрләреңне менгәч, туган ягым,
Рәшәң белән битем юдың син;
Һәрвакытта бергә уртаклаштың,
Уртаклаштың барын-югын син.

Сүрелмәс җырым син (беренче вариант)

Юлыма чыгасың.
Кулларың сузасың,
Оныттың, кадерлем, дисең дә.
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә,
Исемдә,
Исемдә.

Казан — гомер бишегем

Ил хакын даулаган утлы давыл
Күптән тынды…
Хәсрәт, зур кайгылар
Онытылды…
Кырыс еллар кичкән каеннар
Яфрак яра!
Күңелләрдә тибри дәртле көйләр —
Исән Җәлилләр!

Синең эзләр

Синең эзләр тауга алып менә,
Синең эзләр алып чыга язга.
Тауга менәм, чыгам ерак язга,—
Җылы яңгыр ява, көн аяза.