Сиңа барам
Таныш түгел сиңа барыр юлым,
Һәрбер юлым сергә күмелгән.
Якынсың да, ераксың да төсле,
Шиңләнүләр китми күңелдән.
Таныш түгел сиңа барыр юлым,
Һәрбер юлым сергә күмелгән.
Якынсың да, ераксың да төсле,
Шиңләнүләр китми күңелдән.
Гомеремнең буйларына,
Бары сине яраттым.
Яраттым да, караттым да,
Бәхетне синдә таптым.
Без танышкан төндә ятлар идек,
Уйнап-көлеп кенә сөйләштек,
Ятлар безгә әгәр күз салсалар,
Бер-беребездән никтер көнләштек.
Ниләр сөйли озын керфекләрең,
Ниләр сөйли шомырт төсле күзләрең?
Кемнәр өчен үрелеп чәчәк ата
Яшьлегеңнең назлы гөлләре?
Җир йөзе яшәрә, шатлана май,
Сиреньнәр хуш исләр тарата
Яшәрәм яз җиткәч гөл сыман мин,
Күңелем яз ямен ярата.
Бакча да чәчкә дә (чәчәк тә), чәчкә дә (чәчәк тә)
Сиреннәр, сиреннәр.
Әйтерсең шатлыктан, шатлыктан
Елмая иреннәр.
Синсез үтте инде күпме еллар,
Килде язлар кабат әйләнеп.
Көтмәгәндә сине очраттым мин,
Кулларыңда чәчәк бәйләме.
Сиреньнәр чәчәге шикелле
Син һаман яшәреп торасың.
Хуш исләр таратып хәзер дә
Гомерем юлыннан барасың.
Сирень чәчәкләрен бүләк итәм,
Саф күңелдән кабул итсәгез,
Сирень чәчәгендәй гүзәл яшьлек
Бергә гөрләп үтсен, дисәгез.
Урам буе күк томан,
Сиреннәр чәчәк аткан.
Ә мин, иркәм, уйлыймын,
Уйлыймын синең хакта.