Мине юллар чакыра
Мине юллар, юллар чакыра…
Чакырган юл якын дус кебек;
Мине якын дусым чакыра икән —
Ерак аралар җирдә юк кебек,
Чакырган юл якын дус кебек.
Мине юллар, юллар чакыра…
Чакырган юл якын дус кебек;
Мине якын дусым чакыра икән —
Ерак аралар җирдә юк кебек,
Чакырган юл якын дус кебек.
Яшьлек урамнары,
Тулы хыяллары,
Без — шатлыкка туймас исәрләр.
Өфе юкәләре
Безнең хакта да әле
Яфрак яра-яра сөйләрләр.
Көтмәгәндә җир өстенә
Ябырылды ябалак кар.
Бөгелеп төште каеннар,
Шартлап сынды алмагачлар.
Таулар юлын җырсыз үткәнем юк,
Күксел таулар сөя җырларны.
Авырлыкны җырлар җиңеләйтә,
Җыр кыскарта озын юлларны.
Җилләй-җилләй яфрак коясыз сез
Ерак сәфәр киткән кошларга,
Агачларым, сезнең белән, бергә
Тагын бер кыш безгә кышларга.
Акты ташып, акты ярсып кар сулары,
Шулдыр инде язның ташып ярсулары.
Акты безнең кар өстендә калган эзләр,
Акты елап, икәү бергә салган эзләр.
Әйтерсең су чәчәк ата иде,
Тонбоеклар сиңә мин өздем.
Кыш түгел бу…Бозлар тик бүгенгә
Каплап тора кебек күл өстен.
Күргәнем юк иде илеңне,
Ишеттем бер синең көйөңне.
Ул көй матур иде, моңлы көй.
“Мурмурки надек мурмурки”.
Дуслык җыры тынмый яңгырасын,
Җиребезне ай-хак мең урасын
Иң матур җыр бездә — дуслык җырлары, җырлары.
Күңелләрдән күчкән күңелләргә
Җәйгор булып төшкән киң җирләргә
Иң матур җыр бездә — дуслык җырлары, җырлары.
Тәүге сулыш, тәүге елау,
Әнкәемнең күкрәк сөте,
Тәпәш бер өй, салам түбә,
Учак уты, зәңгәр төтен —
Әткәй йорты.