Тимәсен тик күзләрем
Эзләде, үз тиңемне эзләде,
Өметен өзмәде,
Үз ярымны эзләде җаным…
Эзләдем, күпме еллар эзләдем,
Якты булды хыялым,
Сагынышлар эзләдем аңы…
Эзләде, үз тиңемне эзләде,
Өметен өзмәде,
Үз ярымны эзләде җаным…
Эзләдем, күпме еллар эзләдем,
Якты булды хыялым,
Сагынышлар эзләдем аңы…
Тимим күңелемә,
өзгәләнсен, янсын!
Кеше кайчак үзен
кичерә дә алсын.
Хисләрем ярсысын,
уйларым ташысын,
зиһенем чуалсын,
җан изрәп талсын…
…Ә безнең мәхәббәт,
сагышлы мәхәббәт,
каргышлы мәхәббәт
җыр булып калсын.
Әй, ауылым, елга-күлем,
Чәчәкле болыннарым.
Томшыкларын үбәр идем
Сайраган быбылларың.
Давылларны узып,
Йолаларны бозып,
Мин сиңа, мин сиңа киләмен.
Җанымның бар назың,
Кайгымның бик азын
Тик сиңа, тик сиңа бирәмен.
Бу дөньяда син булмасаң,
Кемне яратыр идем?
Шатлык, кайгы-сагышымны
Ничек таратыр идем?
Бу дөньяда син булмасаң
Кемне яратыр идем?
Шатлык, кайгы-сагышымны
Ничек таратыр идем?
Яшел яз җиткәч,
Чәчәкләр аткач,
Юлларымда ин сине очраттым,
Күз яшьләрең һич тә түгелмәсен,
Онытты дип мине сөйгәнем.
Үзәкләрең, иркәм, өзелмәсен,
Тик син диеп тибә йөрәгем.
Ташлама син мине ташлама,
Тормыш әле яңа башлана.
Юллар озын, еллар кыска бит,
Алмаштырма мине башкага.
Агыйделкәй ташкан,
Ярларыннан ашкан,
Үзәннәрне күмгән язгы су.
Күкрәп язлар килә,
Күктә кояш көлә,
Тик нигә соң һаман ямансу (Тик нигәдер миңа ямансу)?