Аккошлар
Көзләрдән соң язлар килми,
Алда — салкын, ак кышлар.
Китәсез дә мени,
Китәсез дә мени,
Китәсез дә мени, аккошлар?
Көзләрдән соң язлар килми,
Алда — салкын, ак кышлар.
Китәсез дә мени,
Китәсез дә мени,
Китәсез дә мени, аккошлар?
Без үстек,
Үсеп җиттек, әни
Менә без дә үсеп җиттек.
Бәхетле булып таңгача
Йөргән идек икәү без.
Кавышырга да өлгермичә
Аерылган икәнбез.
Мин сиңа йомшак таң җиле
Юллаган идем,
Чәчләреңнән иркәләр дип
Уйлаган идем.
Уйный-оча күбәләкләр —
Җанлы чәчәкләрмени!
Урманнарга, болыннарга
Шатлык чәчкәннәрмени!
Күчә җилдә ак комнар,
Ярга кага дулкыннар.
Акчарлаклар Иделдә,
Туган илем күңелдә.
Нигә шулай багам һаваларга,
Канатларым юк ла иңемдә?
Туган якка кайткан кошлар юлы
Үтә мәллә минем күңелдән?
Тимим күңелемә,
өзгәләнсен, янсын!
Кеше кайчак үзен
кичерә дә алсын.
Хисләрем ярсысын,
уйларым ташысын,
зиһенем чуалсын,
җан изрәп талсын…
…Ә безнең мәхәббәт,
сагышлы мәхәббәт,
каргышлы мәхәббәт
җыр булып калсын.
Җырлар җырлап күңел юатам.
Калган кебек булам бушанып,
Көнне төнгә ялгап озатам,
Яңа матур таңга ышанып.
Мин сине ничек яраттым! —
Мәктәп юллары белә.
Син йөргән эзне аера идем
Башка эзләрдән, бер карау белән.