Тау астында
Тау астында салкын чишмә
Таң алдыннан туладыр.
Күрми калсам бик борчылам,
Күрсәм күңелем буладыр.
Тау астында салкын чишмә
Таң алдыннан туладыр.
Күрми калсам бик борчылам,
Күрсәм күңелем буладыр.
Төшләреңә кергән идем,
Таныр микән дигән идем.
Очрашырбыз барыбер дип,
Сиңа өмет биргән идем.
Мин сине ялгыш күрдем
Көтмәгән чакта.
Ә хәзер бөтен уйларым
Тик синең хакта.
Әллә мин ялгышып кына
Гашыйк булдыммы?
Әллә соң бу бер мавыгумы?
Бу дөнъяның бөтен яме
Кызлар булган җирләрдә.
Кызлар сулар сипмәсәләр
Чәчәк атмый гөлләр дә.
Тары җире, киндер җире,
Тары җире, киндер җире,
Тары җире, киндер җире,
Тары җире, әй, һай!..
Сөлгең аклы, сөлгең аклы,
Сөлгең аклы, шакмаклы,
Бер җырламый булмас инде
Сез уйнаган такмакны.
Юлларыма ак томаннар
Ак пәрдәләр корганнар.
Сөйгәнемне эзләп киләм,
Таралыгыз, томаннар,
Таралыгыз, томаннар!
Челтер-челтер сулар ага,
Басмалары асылмалы.
Сикереп төшеп сулар эчтем,
Сусауларым басылмады.
Айлар көтәм, еллар көтәм,
Бик ышанам, табарсың.
Синсез төссез тормышымны
Ак төсләргә манарсың.
Танып буе карлыган,
Өзмим — сиңа калдырам,
Килгәнеңне көтә-көтә,
Күзләремне талдырам.
Язлар кабат килеп,
чәчәкләргә күмеп,
Назлы җилләр исеп —
дөнья үзгәрде.
Ташкын кичеп эзләдем мин —
Синең таныш күзләрне.