Тогры калыйк дуслыкка
Сер бүлешер дуслар булсын
Күңелләрең тулганда.
Сагышлар тиз үтеп китәр
Җан дусларың булганга.
Сер бүлешер дуслар булсын
Күңелләрең тулганда.
Сагышлар тиз үтеп китәр
Җан дусларың булганга.
Котлап сине туган көнеңдә
Алтын кояш сибә нурларын.
Кояш балкыган язгы иртәдәй,
Якты булсын, якты булсын
Тормыш юлларың.
Туган көнең белән сине тәбрик итәм.
Сизә күрмә,төннең салкынын!
Гомерең буе югалтма син.
Мәхәббәтнең кайнар ялкынын.
Кемгә сөйләсәң дә — ышанмаслар
Сезнең кебек дуслар барына.
Күпләр шулай җылы була алмый
Хәтта якын туганнарына.
Дуслык билгеседер: җирдә ярсып,
Иделләргә кушыла дәрьялар.
Дуслык кадрен белеп яшәгәндә,
Нинди иркен, киң бу дөньялар!
Сөйгәнем елмаеп торса
Йортыңда нурлар тулы.
Кышын-җәен, язын-көзен,
Йортыңда кояш булып.
Җилкәдә — поход биштәре,
Күңелдә — серле уйлар.
Безнең хыял, шатлык эзләп,
Дөньяны мең кат буйлар.
Чәчәкләрнең матурларын сайлап,
Такыялар үрдек болында.
Шул чәчәкләр исе килә сыман
Иңнәремә салган кулыңнан.
Чәчәкле җәй үтте,
Моңсу көзләр җитте —
Очар кошлар китте тезелеп.
Һаваларда очкан,
Зәңгәр күкне кочкан
Кошлар кебек идек без элек.
Туган авылым уртасында
Бер гади генә өйдә.
Кайтыр диеп ераклардан
Мине әнием көтә.
Утларын яктыртып куя,
Тәрәз төбендә кичен.
Бала кайтып өй яныннан
Узып китимәсен өчен.