Тормыш шулай
Тормыш дигән алан — чиксез,
Күренми очы-кыры,
Бәхеткәйне эзләгәндә,
Юллар юк шул туп-туры.
Тормыш дигән алан — чиксез,
Күренми очы-кыры,
Бәхеткәйне эзләгәндә,
Юллар юк шул туп-туры.
Көз җитсәдә яз ямьләрен саклый,
Түземле шул көзге чәчкәләр.
Алар бераз моңсу бусалар да,
Һаман әле нурлар чәчәләр.
Аккошлар кайтты, аккошлар,
Илгә гүзәллек кайтты.
Куанычлы хәбәрләрдән,
Таннар да балкып атты.
Бәхет кошы кайда яши икән,
Белсәң иде аның серләрен.
Бик аз гына бәхет сорар идем,
Их, аңларга иде телләрен.
Җиде юл чатында,
Җиде юл башында,
Тора ул авылым капкасы.
Киткәнне озатып,
Күңелне юатып,
Сөенеп, каршылый кайтканы.
Шундый матур, йомшак бит ул,
Әнкәй биргән мендәре.
Җылылыгы ни тора бит,
Кышкы кичен, төннәрен.
Нигә өздем җир җиләген,
Пешкәннәрен көтмәдем?
Соңлап тойдым ачы тәме
Йөрәгемне өткәнен.
Гасырлардан моң агыла,
Моңлана нигә курай,
Сөйлими илен тарихын,
Үткәнгә кайтып урый.
Кышкы озын кичтә, балаларың өчен
Бишек җырын әнкәй көйләгән.
Йөрәк утларына, ул җылысын өстәп
Ап-ак оекбашлар бәйләгән.
Икәү учак яккан идек,
Ярда балкып калды ул.
Ничә еллар сөю уты
Йөрәкләрдә янды ул.