Тымытык көе
Яңа бер җыр туды, диеп
Сөенче алыйк әле.
Ык буенда буй үстереп,
Мәңгегә калыйк әле, һәй!
Яңа бер җыр туды, диеп
Сөенче алыйк әле.
Ык буенда буй үстереп,
Мәңгегә калыйк әле, һәй!
Матур авыл моңлы, гүзәл авыл,
Оҗмахларга тиң син Тәвәкән.
Мында кызлар фәрештәләй сылу,
Егетләре батыр тәвәкәл.
Тәтеш дигән гүзәл җир бар,
Татар илендә.
Иң кадерле, изге җир ул
Минем күңелдә.
Төнбоеклар чәчәк ата
Өршәкнең күлләрендә.
Зәңгәр күлләр булып багам
Туган як күзләренә.
Бәхетемне күпсенде дә
Урлады төнге урам.
Урамда калды сары көз,
Күңлемдә кара буран.
Урманым бар, булганым бар,
Хисләрем кочагында.
Салкын — ялкын эчкәнем бар
Чишмәләр учагыннан.
Аунар өчен синең чирәмнәрдә,
Сабый бала буласым килә.
Чыклы төндә ефәк үләннәргә
Тамчы булып кунасым килә.
Юл ташларына
Яфрак коела,
Кыр казы күлдән
Юлга җыена.
Киткән кошларга
Адреслар бирсәм,
Казан өстеннән
Очарлар микән?
Сокланамын урманга,
Болыннарга, кырларга.
Нинди генә кош юк анда,
Була барсын тыңларга.
Туган җирнең газиз малае мин —
Заман шулай ясап калдырган.
Үстерделәр мине кеше итеп
Кара икмәк белән балтырган.