Җәйге кырау
Мине күргәч, бордың карашыңны,
Күрмәмешкә мине салыштың.
Карашларны читкә борып кына,
Кем төзәтә ала ялгышны?!
Мине күргәч, бордың карашыңны,
Күрмәмешкә мине салыштың.
Карашларны читкә борып кына,
Кем төзәтә ала ялгышны?!
Җирдә бәйрәм, җирдә тантана,
Сыерчыклар бала очыра,
Сабый уйнап ята бишектә,
Таң нурлары җыеп учына.
Уң кашың тартса да,
Сул кашың тартса да,
Һаман да яхшыга юрыйсың.
Биш намаз укысаң
Биш тапкыр көненә
Ходайдан иминлек сорыйсың.
Берничек тә аңлый алмыйм,
Мәңгелек утта янам.
Йөрәгемнең яралары
Көчәя бара һаман.
Сизәм әллә каян,
Күңел күреп тора,
Карашыңнан нурлар сирпелә.
Килә өметләрем
Таң җилләре белән,
Синең мәхәббәтең
Минем йөрәгемдә җилкенә.
Таш өстендә гөлләр үстерердәй
Кешеләрең синең, Балтачым.
Кем туса да газиз туфрагыңда,
Гел бәхеткә таба атласын.
Аккош йөзә, дәрья гизә —
Хәерле юл теләдем;
Кайларда да онытылмый ул
Туган-үскән җирләрең.
Чәчәкләрнең матурларын сайлап,
Такыялар үрдек болында.
Шул чәчәкләр исе килә сыман
Иңнәремә салган кулыңнан.
Сизми калам — үзем килеп чыгам
Борылмалы юлларына Пучының.
Йөрәгемә бетмәс кодрәт бирә
Гөрләп аккан чишмәләрнең тылсымы.
Себер юллары
Булган моң — зарлы,
Әле дә онытылмый
Богау чыңнары.