Уйланып йөргән идем
Урманнарга кергән идем,
Уйланып йөргән идем.
Агыйделнең уртасында
Агымга йөзгән идем.
Урманнарга кергән идем,
Уйланып йөргән идем.
Агыйделнең уртасында
Агымга йөзгән идем.
Килү белән язлар, һәр кич назлап,
Пэр сандугач җырын тыңладык.
Язлар бәхет бүләк итте безгә,
Туй күлмәген алдык нәкъ шул көздә,
Тик кияргә насыйп булмады.
Син бит миңа якты кояш кебек,
Син бит миңа бердән бер генә.
Тиң булырлык ниләр бирим икән,
Бүләк итеп туган көнеңә?!
Күренәсең миңа сылуым,
Аккош булып күлмәге.
Күз алларымнан китмисең,
Төшләремә керәсең.
Күз яшьләрең һич тә түгелмәсен,
Онытты дип мине сөйгәнем.
Үзәкләрең, иркәм, өзелмәсен,
Тик син диеп тибә йөрәгем.
Үрмә гөлләр утырттым мин
Зәңгәр Идел ярында.
Гөрләп торсын диеп тормыш
Тагын, тагын, тагын да.
Бөркет булып, очып кара әле,
Син, тауларда мине табалсаң…
Кояш нуры булып үрел әле,
Яраларым әгәр ябалсаң…
Күңел кичерешләреңне
Чыгарма син күзеңә.
Сөю сүздән сизелми ул,
Карашлардан сизелә.
Кайтыр кошлар күксел томаннарга,
Кургаш болытларга урала.
Ничек итеп алар, ничек итеп
Адашмыйча дөрес юл ала?
Ашкына поезд, ашкына,
Каршы килә яшел кыр.
Әй сөюем, олы юлдай,
Мине үзеңә чакыр.